خدانگهدارت

آره بابا...
انقدر هم گیج نیستیم...

+ کمال انسان در این است که خانواده اش از او خوشنود باشد. کمال مرد در آن است که خانواده اش از او راضی باشد.

سال اول جنگ بود. به مرخصي آمده بوديم. با موتور از سمت ميدان سرآسياب به سمت ميدان خراسان در حركت بوديم. ابراهيم عقب موتور نشسته بود. از خياباني رد شديم. ابراهيم يكدفعه گفت: امير وايسا! من هم سريع آمدم كنار خيابان. با تعجب گفتم. چي شده؟! گفت: هيچي، اگر وقت داري بريم ديدن يه بنده خدا!‌ من هم گفتم: باشه، كار خاصي ندارم. با ابراهيم داخل يك خانه رفتيم. چند بار ياالله گفت. وارد اتاق شديم. چند نفري نشسته بودند. پيرمردي با عباي مشكي و كلاهي كوچك بر سر بالاي مجلس بود. به همراه ابراهيم سلام كرديم و در گوشه اتاق نشستيم. صحبت حاج آقا با يكي از جوان‌ها تمام شد. ايشان رو كرد به ما و با چهره‌اي خندان گفت: آقا ابراهيم راه گم كردي، چه عجب اين طرف‌ها! ابراهيم سر به زير نشسته بود. با ادب گفت: شرمنده حاج آقا، وقت نمي‌كنيم خدمت برسيم. همين طور كه صحبت مي‌كردند فهميدم ايشان، ابراهيم را خوب مي‌شناسد حاج آقا كمي با ديگران صحبت كرد. وقتي اتاق خالي شد رو كرد به ابراهيم و با لحني متواضعانه گفت: آقا ابراهيم ما رو يه كم نصيحت كن! ابراهيم از خجالت سرخ شده بود. سرش را بلند كرد و گفت: حاج آقا تو رو خدا ما رو شرمنده نكنيد. خواهش مي‌كنم اينطوري حرف نزنيد بعد گفت: ما آمده بوديم شما را زيارت كنيم. انشاء‌الله در جلسه هفتگي خدمت مي‌رسيم. بعد بلند شديم، خداحافظي كرديم و به بيرون رفتيم. بين راه گفتم: ابراهيم جون، تو هم به اين بابا يه كم نصيحت مي‌كرد. ديگه سرخ و زرد شدن نداره!‌ با عصبانيت پريد توي حرفم و گفت: چي مي‌گي امير جون، تو اصلا اين آقا رو شناختي!؟ گفتم: نه، راستي كي بود!؟ جواب داد: اين آقا يكي از اولياي خداست. اما خيلي‌ها نمي‌دانند. ايشون حاج ميرزا اسماعيل دولابي بودند. سال ها گذشت تا مردم حاج آقاي دولابي را شناختند. تازه با خواندن كتاب طوبي محبت فهميدم كه جمله ايشان به ابراهيم چه حرف بزرگي بوده.
*راوي: امير منجر ويژه‌نامه سي سالگي دفاع مقدس در خبرگزاري فارس /

سلام زيارت قبول ان شالله زيارت مدينه

ديگه چيكاركنيم دله نميشه جلوشو گرفت :)

التماس دعا،به هنگام منقلب شدن قلبتان مارا هم از دعای خیرتان بی نصیب نگذارید

خوشبحالتون . فقط دعامون كنين دعااااااااااااااااااا

سلام جناب
دکتر چمران برای همسرشون شمع فرستاده بودن و همسرشون برگشنی چندتا طلا آویزان کردن (یعنی اینکه دیگران فک کنن دکتر طلا فرستاده برا همسرشون)
و ایشون میگن هرچند، برایم شمع فرستاده بودن ولی دکتر خودش را برای من فرستاده بود

سلام... متوجه شدم . سوال دیگه تون چی بود؟