دل نوشته ای برای حاج رضوان

عماد فائز مغنیه

چقدر زود دلم برای شما تنگ شد ، حاج رضوان !

يروز وقتي براي اولين بار راز هاي قهرماني شما رو مطالعه مي كردم ؛
نمي دونم چرا بعدش احساس مي كردم كنارم اومدي و دوباره همشون رو برام بازگويي مي كني .

حاج رضوان !
میدونم که از بهشت صداي منو مي شنوي ؛

سلام ،
سلام به توايي كه گمنام زندگي كردي و گمنام هم از دنيا رفتي .

به خاطر مسائل امنيتي ، يعني همون 42 سرويس اطلاعاتي و امنيتي، كه 25 سال مداوم پي تو مي گشتند تا عقده ها و عصبانيت خودشون رو از مقاومت ، يكباره بر سر تو خالي كنند ، هيچ وقت به ما نگفتند كه تو چه كسي بودي ... .

شايد سال هاي سال بايد بگذره تا ما بدونیم چه كسي رو از دست داديم .
حاج رضوان !
وقتي امام عزيز ما در سال 42 گفت : ياران من در گهواره اند ؛
تو يك ساله بودي ! .
كجا هستند برخي از فرماندهان دفاع مقدس ، كه مدام خدا رو از ياد مي برند و همه جا میگویند : جنگ رو ما اداره مي كرديم ؛
كجا هستند كه ببينند عماد مغنيه ، يكي از عاليرتبه ترين فرماندهان پيروز جنگ عليه اسرائيل ،
چطور گمنام و مظلومانه زندگي كرد .
كه تنها بعد از شهادتش فهميديم چه کسی رو از دست داديم .

عماد مغنيه عاشق رهبري بود ....
هميشه مي گفت در برابر ولايت فقيه ما هيچ نيستيم .
به عشق امام خميني ، زبان فارسي رو ياد گرفت . تا بتونه با جان و دل از فرمايشات امام بهره مند بشه.
صحيفه نور رو اونقدر خوانده بود كه ملكه ذهنش شده بود .
در سال 61 وقتي فقط 16 ساله بود ، با مادرش به ديدار امام خميني آمد . آنجا امام به مادرش گفته بود :

چه خوب فرزندي تربيت كردي !

امام حتی با همان سن كم تو ، مي دونست تو كي هستي .

چقدر دير شناختيمت ، حاج رضوان !

چندين و چند بار توطئه ي ترور تو رو ريختند.
اما هر بار ، شهادت از تو جا مي موند ؛
و توطئه ها هم نقش بر آب .
تا جايي كه برادرت رو به اشتباه به جاي تو ترور كردند و با افتخار گفتند كه تورو شهيد كردند ؛ اما كور خونده بودند.

ولي گویا اينبار حتي ، شهادت هم براي تو دلتنگ شده بود ... .

تو مزد زحماتت رو گرفتي .
ولي به ما بگو ، با دلتنگي تو ، و با جاي خالي تو چه كنيم ؟

همراهِ همیشگی سيد حسن نصرالله !

شنيدم كه وقتي يكي از هموطنان ما با آقای سيد حسن نصرالله ديدار داشت ؛ شمارو با محافظان ايشون اشتباه گرفته بود ؛ و همانند يك سرباز به شما دستوري داده بود ؛ اما تو كه خودت فرمانده بودي در كمال فروتني ، دستورشون رو اجرا كردي ؛ و تازه وقتي شهيد شدي و شهرت جهاني پيدا كردي ، اون عزيزِ هموطن ما متوجه شد كه اونروز به چه كسي فرمان داده.


البته كه با شهادت تو هيچ ضربه اي به مقاومت وارد نميشه و نشد .
اما مطمئنا شكافي كه از رفتن تو در ديوار مقاومت ايجاد شد ، ديگه هيچ وقت پر نميشه .

چراكه وقتي بهشتي شهيد شد ؛ ملت ما گفتند : دشمن در چه فكريه ، ايران پر از بهشتيه .

اما همونطور كه امام گفت : بهشتي يك ملت بود . و حقيقت اينه كه جاي خالي او ديگه هيچ وقت پر نشد .

حاج رضوان ، دوستان شما ميگویند بهترين و كامل ترين تعريف از شما همونيه كه امام خامنه اي درباره شما گفت.
ايشون گفتند : عماد مغنيه فرزند روح الله بود .


پس ، فرزند روح الله ! براي منِ روسياه دعا كن .
دعام كن عاشق بشم .
دعا كن توي دلم كه حرم خداست ، هيچ وقت غير خدا رو راه ندم .
در بهشت ،سلام مارو به مولا و اربابت آقا اباعبدالله الحسين (ع) برسون.

اللهم اجعل محياي محيا محمد وآل محمد
و مماتي ممات محمد وآل محمد

نویسنده: عطر خاک (تالار گفتگوی مجازی حاج رضوان)