سراپا عشق و شور و جهاد

برای مردی که بندهای پوتینش را به عشق نابودی صهیونیست ها گره می زد.

23 سال بیشتر نداشت که«رونالد ریگان» رئیس جمهور وقت آمریکا در مورد او چنین گفت:

« دولت آمریکا اگر صد سال هم بگذرد عماد مغنیه را تعقیب و به مجازات خواهد رساند.»

نه تنها دولت آمریکا بلکه 42 کشور و سازمان اطلاعاتی مدت ها به دنبال مردی می گشتند که تنها مشخصه ای که از او داشتند این بود: "مردی لبنانی که هیچ کس او راندیده."

«عماد فائز مغنیه» ملقّب به «حاج رضوان» همان مردی بود که افسانه شکست ناپذیری رژیم صهیونیستی را بارها و بارها به سُخره گرفت و بزرگترین سازمان های اطلاعاتی جهان را بدون اینکه هیچ ردّپایی از خود بر جای گذارد، سال ها به دنبال خود کشاند.

مغز متفکر حزب الله در این سال ها و بازوی راست سیّد المقاومین «سیّد حسن نصرالله»، 25 سال خواب راحت را از چشمان نیروهای رژیم صهیونیستی ربوده بود و موساد و سیا را شبانه روز به فعالیت مداوم وا داشت و به اعتراف خودشان کلافه شان کرده بود.

                                         ..........................................................

دوازدهم ژوئیه 1962 در روستای «طِیردبا» از توابع شهر صور لبنان، نوزادی در خانواده مغنیه دیده به جهان گشود که بعدها جوانان فلسطینی به جای آن که دیگر «ارنستُ چه گوارا» را نماد مقاومت بدانند، عکس او را به عنوان نماد و اسطوره مقاومت بر بالای دستان خود گرفتند.

عماد 18 ساله بود که به جنبش مقاومت فلسطین «فتح» پیوست و جزوِ نیروهای حفاظت ویژه شد. با وجود سن کم آنقدر فعالیت داشت و از خود شجاعت نشان داد که به عنوان مسئول عملیات ویژه مقاومت برگزیده شد. این درست همزمان شده بود با خروج نیروهای مقاومت فلسطینی از لبنان. زمانی که تازه صهیونیست ها فهمیدند با مردی روبرو هستند که بندهای پوتینش را به عشق نابودی آنها گره می زند.

انفجار مقرّ نیروهای مارینز امریکایی و چتربازان فرانسوی تنها گوشه ای از پس لرزه های ظهور این مرد بزرگ در لبنان بود. مردی که صهیونیست ها برای حذفش به انواع حربه های تبلیغاتی روی آورده بودند. رسانه های غربی و خائن عربی گاهی او را هواپیمارُبا می خواندند و گاهی تروریستی که در همه انفجارهای ضد امریکایی و اسرائیلی شرکت داشته؛ زمانی ردّ او را در فرانسه می گرفتند و زمانی هم در یک کشتی پاکستانی در ساحل دوحه قطر به دنبالش بودند.

عماد همه جا بود و همه زندگی اش در راه خدا و برای خدا بود. مردی که ولی امر مسلمین بعد از شهادتش _ در شامگاه 13 فوریه 2008 میلادی در کفرسوسه دمشق _ در پیامی گفت: «عماد مغنیه، سراپا عشق و شور و جهاد فی سبیل الله بود.»

نویسنده: مهدی بهرامی